بیست و یک سال از خروج ملکوتی پیر جماران گذشت و چه زیبا روح هدایت‌گر او ناظر و مددکار فرزند برومندش به عنوان پرچم‌دار نهضتی است که با افتخار آن را به اهتزاز درآورد و امروز مردمان مصر، تونس، یمن؛ بحرین و لیبی خطبه سراسر امید و بشارت او را در نمازجمعه تهران چراغ راه خود قرار داده‌اند. 

مرکز خبر حوزه‌های علمیه در آستانه بیست‌ودومین پیام امیدبخش و شادی‌آفرین نوروزی رهبرمان، ضمن تجدید پیمان با خلف صالح خمینی کبیر، فرازهایی از پیام‌های سالیان گذشته را تقدیم می‌کند، امید آنکه با یادآوری بیانات نورانی معظم‌له، کوتاهی‌ها را جبران کنیم.

*سال 1369 - امتحان سختی که خدا از ما کرد

ما امسال عيد نوروز را در حالى برگزار مى‏كنيم كه خداى متعال با فقدان بزرگ رهبر عظيم‏الشأنمان، امتحان سختى از ما كرد و دوران سختى را بر ما گذراند. آن فقدان، محنت بزرگى بود. اميدواريم كه خداى متعال، روح آن بزرگمرد را با ارواح مقدسه‏ى انبيا و اوليا محشور كند و او را از ما راضى نمايد و ما را در راه او، مستمر و مستدام بدارد. اميدواريم كه خداوند، نظر لطف و محبت خود را كه در طول اين يازده سال همواره بر اين ملت و بر اين نظام داشته است، باز هم آن را بر ما مستمر بگرداند و ما بتوانيم به كمك خدا و با حركت در راه او و با استغفار و توبه‏ى الى‏اللَّه، متاع حَسَن و قدرت و قوّت و عزت الهى را براى خودمان و براى اين ملت بزرگ و فداكار تأمين كنيم.

 

* سال 1370 - با هم مهربان باشیم

اميدوارم كه ملت ايران با كسب تجربه از گذشته‏ها، برادرى و همكارى و همدلى در ميان يكديگر را قدر بدانند و آن را هرچه بيشتر كنند. مردم با هم مهربان باشند و به كمك يكديگر بشتابند؛ بخصوص در اين ايام به كمك مستمندان بشتابند. كسانى كه دارند و مى‏توانند، حتماً به كسانى كه نادار و محتاج و مستمندند، كمك كنند. اين روح همكارى و هميارى در ميان ملت ما - كه سنت قديمى و دستور عالى اسلام است - چيز بسيار ارزشمندى است؛ آن را حفظ كنيد و بخصوص در ايام عيد و ايام ماه مبارك رمضان، آن را بيشتر اهميت بدهيد. روحيه‏ى مردم‏دوستى، روحيه‏ى ايثار و ازخودگذشتگى، براى ديگران فكر كردن و كار كردن، روحيه‏يى است كه ملت ما را به نتايج و غايات اين حركت خواهد رسانيد.

 

* سال 1371- علاج دردهای ملت

.....از دولت عزيز و مسؤولين زحمتكش و خدمتگزار هم مى‏خواهم كه براى كيفيّت حضور مردم در سازندگى كشور، برنامه‏ريزى و آنان را براى بازسازى كشور سازماندهى كنند. به همه توصيه مى‏كنم كه كار را يك ارزش والا بدانند. امروز حقيقتاً كار، در هر جبهه‏اى كه باشد، يك جهاد محسوب مى‏شود. كسانى هم كه براى خودشان كار مى‏كنند، بايد بكوشند كه كارشان در جهت اهداف كشور، ملت و مصالح عمومى باشد. مردم بايد وحدت خودشان را حفظ كنند. بايد همدلى و بنيان مرصوص وحدت ملى را كه بسيار با ارزش و ارجمند است حفظ كنند. علاج دردهاى ملت، در بلند مدت و كوتاه مدت، وحدت و يكپارچگى است.

 

* سال 1372- همت مسئولان کمک به طبقات محروم باشد

.....آنچه كه من به برنامه‏ريزان و مسؤولين دولتى مؤكّداً سفارش مى‏كنم، اين است كه در اين برنامه توجّه كنند كه هدف اصلى، كمك به طبقات محروم جامعه باشد. اين، چيزى است كه ما را به «عدالت اجتماعى» نزديك مى‏كند. هدف اصلى در كشور ما و در نظام جمهورى اسلامى، عبارت از تأمين عدالت است و رونق اقتصادى و تلاش سازندگى، مقدّمه آن است. ما نمى‏خواهيم سازندگى كنيم كه نتيجه اين سازندگى يا نتيجه رونق اقتصادى، اين باشد كه عدّه‏اى از تمكّن بيشترى برخوردار شوند و عده‏اى فقيرتر شوند. اين، به هيچ‏وجه مورد رضاى الهى و رضاى اسلام و مورد قبول ما نيست. ما مى‏خواهيم سازندگى شود و كشور رونق اقتصادى و پيشرفت مادّى پيدا كند و ازلحاظ اقتصادى رشد كند، تا بتواند به عدالت اجتماعى نزديك شود و فقير نداشته باشيم؛ تا ديگر، طبقات محروم در جامعه، احساس محروميت نكنند.

 

* سال 1373  وجدان کاری  و انضباط اجتماعی

.....از آغاز سال جديد، دو شاخص را به عنوان شعار براى خودمان قرار دهيم: اين دو شاخص، عبارت است از «وجدان كار» و «انضباط اجتماعى». اين دو شاخص، براى همه ما، در هر جا كه هستيم بسيار مهم است. «وجدان كار» يعنى اين‏كه اگر كارى را به عهده گرفتيم و انجام آن را تعهّد كرديم - چه اين كار، براى شخص خودمان يا خانواده خودمان؛ جهت نان درآوردن باشد، و چه كارى اجتماعى و مردمى و مربوط به ديگران باشد؛ مثل امور مهم اجتماعى و مسؤوليتهاى كشورى - آن را خوب و كامل و دقيق و تمام، انجام دهيم. به تعبير معروف، براى آن كار، «سنگ تمام بگذاريم». اگر ملتى داراى «وجدان كار» باشد، محصول كار او خوب خواهد شد، و وقتى محصول كار نيكو شد، وضع اجتماعى، به طور قطع بهبود پيدا خواهد كرد.

 

* سال 1374- انضباط اقتصادی و مالی

.....من عرض مى‏كنم امسال هم مى‏خواهم دو توصيه بكنم...

اوّلاً سالها لازم است كه يك عادت زشت برطرف شود و يك عادت خوب در جان يك ملت ريشه دواند. اين كارِ يك ماه و دو ماه و چند ماه و يك سال نيست. بنابراين عرض مى‏كنم آن دو شعار را كه عبارت بود از تلاش براى به وجود آمدن وجدان كارى و تلاش براى پديد آمدن انضباط اجتماعى در مردم، در داخل جامعه، در مسؤولين، در كارگزاران كشور و در هر كسى كه به كارى مشغول است، بايد ادامه دهيم....

توصيه دوم كه آن هم براى جامعه ما بسيار مهم است، «انضباط اقتصادى و مالى» است. من اين را از آحاد ملت و مسؤولين كشور و مأمورين دولت، امسال تقاضا دارم. انضباط اقتصادى و مالى يعنى مقابله با ريخت و پاش، زياده روى و اسراف. ريخت و پاش مالى و زياده روى در خرج كردن و زياده روى در مصرف، به هيچ وجه صفت خوبى نيست.

 

* سال1375، تأکید بر انضباط در همه ابعاد

.....ملت عزيز ما مى‏دانند كه سرنوشت كشور در دست آنها و بسته به اراده و همّت و ايمان آنهاست. بنابراين براى آينده، همه بايد به تلاش و كار و حضور و تصميم‏گيرى جدّى، عازم باشند. وقتى مردم در صحنه بودند و همّت كردند و خواستند، مسؤولان هم به‏كار تشويق مى‏شوند و كار را بهتر و بيشتر و جدّى‏تر انجام مى‏دهند.

اسراف در ثروت عمومى و موجوديهاى اين كشور و منابع طبيعى و نيز در آنچه كه با زحمت زياد به دست مى‏آيد و اسراف در نان و آب و انرژى و نيروى انسانى، همه اينها بد است. اسراف، نقطه مقابل آن توصيه‏اى است كه ما در سال گذشته و سالهاى قبل از آن عرض كرديم كه عبارت از «انضباط» است.

 

* سال 1376، آراستگی اخلاقی

.....در جامعه‏اى كه بد عمل كردن نسبت به محرومان با بى‏اعتنا بودن نسبت به آنان همراه نباشد؛ مال مردم خوردن وجود نداشته باشد؛ اگر خُلقيّات اسلامى - همان چيزهايى كه در اسلام براى يك انسان فضيلت است، همان چيزهايى كه به تعبير روايات، جنود عقل است(2) - رواج پيدا كند؛ مردم اهل صبر و استقامت باشند؛ اهل توكّل و تواضع و حلم باشند، نسبت به يكديگر بدبين نباشند؛ نسبت به احوال يكديگر بى‏تفاوت نباشند؛ نسبت به سرنوشت جامعه قناعت وجود داشته باشد؛ زياده‏روى و اسراف و ريخت و پاش و اين چيزها نباشد و نشانى از حرص و افزون طلبى در امور مادّى نباشد، اين جامعه به بهشت و گلستان تبديل مى‏شود. گرفتارىِ امروز مردم دنيا، حتّى كشورهاى ثروتمند و پيشرفته، اين چيزهاست. تهيدستى از اخلاقيّات است كه انسانيّت را امروز در دنيا پريشان كرده است.

 

*سال  1377،  سال صرفه‌جویی

.....ما مى‏دانيم كه انتظارات مردم از دستگاه حكومت و دولت در زمينه اقتصادى و در همه زمينه‏هايى كه مردم، انتظاراتى از دولت دارند، عمدتاً انتظارات بجا و صحيح و درست است. مردم بايد بدانند - و البته مى‏دانند - كه مسؤولين بخشهاى گوناگون حكومت و نظام جمهورى اسلامى - اعم از قوّه مجريّه، مجلس شوراى اسلامى و قوه قضاييّه - در صددند كه خواسته‏ها، نيازها، انتظارات و حقوق اساسى مردم را برآورده سازند و با بهترين وجهى آنها را ادا كنند.

امسال توصيه مهمّ من عبارت است از صرفه‏جويى. دولت هم بايد صرفه‏جويى كند؛ ملت هم بايد بكند. دولت، علاوه بر صرفه‏جويى بايستى راههاى صرفه‏جويى را هم به مردم تعليم دهد. تا وقت نگذشته است - تا ماههاى اوّل سال، سپرى نشده است - بايستى فهرستى از انواع صرفه‏جوييهايى را كه مردم مى‏توانند بكنند - در آب، نان، بنزين و در مصارف گوناگون و همه چيزهايى كه براى صرف آنها مجبوريم از سرمايه‏هاى كشور و نفت مصرف كنيم - و راههاى صرفه‏جويى در آنها را به مردم تعليم و نشان دهند؛ مردم هم جدّاً سعى كنند كه صرفه‏جويى نمايند.

 

 * سال 1378-  امام خمینی

.....سالى كه در اين ساعت و در اين روز آغاز مى‏شود، سالى است با اميدها و با امكانات فراوان و ان‏شاءاللَّه با توكّل به خدا، سالى متناسب با خواستها و ارزشهاى ملت ايران است. از مهمترين خصوصيات امسال اين است كه مصادف با صدمين سال ولادت امام بزرگوار ماست. به همين مناسبت جا دارد كه اين سال را سال امام خمينى (رحمةاللَّه‏عليه) بدانيم و بناميم. فقط هم ناميدن و عنوان، كافى نيست. بايد ان‏شاءاللَّه همه سعى كنند، شخصيت بزرگوار امام خمينى را با همان ابعاد عظيم، به درستى بشناسند و خصوصيات آن را ان‏شاءاللَّه در زندگى خود و زندگى ملت و عرض و طول معنوى كشور، اِعمال و پياده كنند.

 

*1379- سال امیرالمومنین علی بن ابی طالب  (ع)

.....سال جديدى را در پيش رو داريم و همان طور كه مى‏دانيد، امسال، هم در آغاز و هم در پايان خود، مزيّن به عيد مبارك غدير است؛ يعنى سال 1379، دو عيد غدير دارد. بسيار مناسب است كه ما اين سال را به اين مناسبت، «سال امام اميرالمؤمنين، على‏بن‏ابى‏طالب عليه‏السّلام» بدانيم و بناميم و خودمان را به آن بزرگوار نزديك كنيم.

اميرالمؤمنين عليه‏السّلام در زندگى حكومتى خود، نسبت به عدالت، نسبت به حقوق ضعفا و درماندگان و پابرهنگان، بى‏اغماض و بى‏گذشت بود. ماهم بايد همين‏طور باشيم. آن حضرت نسبت به حقّ خود و به سهم خود، بسيار پرگذشت بود؛ همه ما نيز بايد همين‏گونه باشيم. او در همه عمر، مظهرى از خداپرستى و صفاى معنوى و مجاهدت و تلاش و سرزندگى و نشاط بود و با تلخيها، غمها و دردها، شادمانانه برخورد كرد و مسؤولانه وظيفه خودش را انجام داد. اين الگوى بسيار خوبى است.

 

* سال 1380- رفتار و کردار علوی

.....سال 80 هم بايد سال اميرالمؤمنين به حساب آيد و شناخته شود. در اين سال سعى كنيم به كار فرهنگى و علمى اكتفا نكنيم؛ تلاش كنيم رفتار و عملكردمان را - بخصوص در حوزه مسائل اجتماعى و به‏طور اخص در زمينه مسائل حكومتى - به عملكرد آن بزرگوار نزديك كنيم. تقواى اميرالمؤمنين و پارسايى او، نزديكى و دلسوزى او نسبت به قشرهاى ضعيف و محروم، كاركرد درخشان او براى خدا، استقامت و خستگى‏ناپذيرى او در راه هدفهاى متعالى، هر كدام سرفصلى است كه مسؤولان مختلف مى‏توانند خود و مجموعه زير نظر خودشان را در جهت اينها - يا لااقل در جهت يكى از اين سرفصلها - توجيه كنند و به حركت و تلاش وا دارند.

«وحدت ملى»، همان چيزى است كه مى‏تواند پشتوانه همه تلاشهاى دولتمردان و مسؤولان و مبارزان و دلسوزان اين كشور و اين انقلاب باشد. بدون وحدت ملى، اين كشور بزرگترين نيروى خود و مايه عظمت خودش را نخواهد داشت.

و ديگر «امنيت ملى» است. اگر امنيت نباشد، اقتصاد هم نيست؛ تلاش براى سازندگى و براى افتخارآفرينى هم نيست. ناامنى، بزرگترين خطرى است كه يك ملت را تهديد مى‏كند. اگر به بعضى از ملتهاى ديگر نگاه كنيد و ببينيد كه در زيرآوار ناامنى، چه مشكلاتى برايشان به وجود آمده و امنيتى كه ما در طول سالهاى گذشته داشتيم، چه فرصتهاى خوبى را در اختيار ملت ايران قرار داده است، آن وقت اهميتِ امنيت ملى براى كشور و مردم ما آشكار خواهد شد.

 

* سال 1381- عزت و افتخار حسینی

.....امسال، سال شمسى ما، هم در فروردين و هم در آخر سال در اسفند، با عاشوراى حسينى مقارن و مصادف است. بنابراين جا دارد كه ما امسال را «سال عزّت و افتخار حسينى» بدانيم. اميدواريم ملت عزيز ما با تمسّك به معنويتِ حسين‏بن‏على عليه‏السّلام و با آشنايى بيشتر با آن بزرگوار، عزّت و افتخار و سربلندى را براى خود كسب كند؛ همچنان كه بحمداللَّه به بركت آن حضرت و به بركت اسلام و قرآن، از عزّت و افتخار معنوى برخوردار بوده و هست.

 

* سال 1382- نهضت  خدمت رسانی به مردم

.....نكته‌اى كه امسال اضافه مى‌كنم و به آن تأكيد مى‌ورزم، اين است كه همه‌ى مسؤولان در سه قوّه، بايد نهضتى را براى خدمت‌رسانى به مردم شروع كنند. ممكن است ما انواع و اقسام كارها و برنامه‌ها را در پيش‌رو داشته باشيم و اجرا كنيم؛ بايد در ميان آنها آنچه خدمت‌رسانىِ عميقتر و ماندگارتر و زودبازده‌تر محسوب مى‌شود، اولويّت پيدا كند. به ويژه اين كارها بايد بيشتر در خدمت قشرهاى مستضعف و محروم و محتاج جامعه صورت گيرد. اين اقدامات بايد مدبّرانه و با برنامه‌ريزى انجام شود و گزارش آن نيز به مردم ارائه گردد. مسؤولان بايد مردم را در قبال يك گزارش درست و متقن، مختار به قضاوت كنند تا مردم بتوانند كارآمدىِ نظام را به چشم ببينند و نسبت به آن قضاوت نمايند.

نهضت خدمت‌رسانى به مردم يك مبارزه‌ى بزرگ و سنگين است؛ زيرا خدمت رساندن به عموم مردم با منافع بعضى گروههاى خاص تضاد پيدا مى‌كند و اين‌جاست كه بايد با مبارزه و همّت و عزم راسخ وارد ميدان شد.

 

* سال 1383 سال پاسخگویی به مردم

.....مسؤولان دولتى و قوه‏ى قضائيه و مجلس شوراى اسلامى به مردم بگويند كه براى خدمت به عموم ملت ايران، براى توليد علم، براى استقرار عدالت و رفع فقر و فساد و تبعيض در جامعه - كه اصلاح واقعى در جامعه اينهاست - براى نهضت عدالت‏خواهى و براى نهضت مبارزه با فساد، چه اقدامات عمدهييى را انجام داده‏اند. درواقع سال 83، سال پاسخگويى سه قوه به ملت ايران است. مطمئناً در اين پاسخگويى، حقايق شيرين و بسيارى براى مردم روشن خواهد شد و خدمات بزرگى كه انجام گرفته است، به مردم گفته خواهد شد. در اين پاسخگويى، مسؤولان به كمبودها و نواقصى در كار خود پى‏خواهند برد، كه آن‏ها را برطرف خواهند كرد و مردم هم با آشنايى بيشتر با عملكرد دستگاه‏ها، منتظر شروع دوره‏هاى جديد و كارهاى جديد و مسؤوليتهاى جديد خواهند بود.

 

* سال 1384 سال همبستگی ملی و مشارکت عمومی

.....آنچه براى مردم و مسؤولان - هر دو - حايز اهميت است، عبارت است از همكارى و حفظ وحدت ملى و همبستگى عمومى ملت در قبال آنچه مسؤولان موظفند انجام دهند. ادامه‏ى اين راه از يك طرف، و همكارى مردم و مسؤولان از سوى ديگر، مى‏تواند ما را در پيشرفت اين راه و پيشبرد اين اهدافِ والا كمك كند. بنابراين امسال «همبستگى ملى و مشاركت عمومى» مى‏تواند شعار بزرگ ملت ايران باشد. يقيناً مشاركت عمومى مردم - چه در انتخابات و چه در مسائل گوناگونى كه اين دولت و همچنين دولت آينده در پيش‏رو دارد - و همبستگى ملى آنان خواهد توانست به پيشرفت برنامه‏ها كمك كند.

 

* سال 1385- سال پیامبر اعظم (ص)

.....در اين مقطع زمانى، ياد و نام مبارك پيامبر اعظم از هميشه زنده‏تر است؛ و اين يكى از تدابير حكمت و الطاف خفيّه‏ى الهى است. امروز امت اسلام و ملت ما بيش از هميشه به پيغمبر اعظم خود نيازمند است؛ به هدايت او، به بشارت و انذار او، به پيام و معنويت او، و به رحمتى كه او به انسان‏ها درس داد و تعليم داد. امروز درس پيغمبر اسلام براى امتش و براى همه‏ى بشريت، درسِ عالم شدن، قوى شدن، درس اخلاق و كرامت، درس رحمت، درس جهاد و عزت، و درس مقاومت است. پس نام امسال به طور طبيعى، نام مبارك پيامبر اعظم است. در سايه‏ى اين نام و اين ياد، ملت ما درس‏هاى پيغمبر را بايد مرور كند و آنها را به درس‏هاى زندگى و برنامه‏هاى جارى خود تبديل كند.

 

* سال 13۸۶-  اتحاد و انسجام اسلامی

.....ملت ما بايد هشيار باشد. تلاش براى سازندگى كشور و عمده‏تر و مهمتر از آن، تلاش براى اتحاد كلمه و يكپارچگى ملى و اتحاد امت اسلامى ادامه يابد. عاقلانه، هوشيارانه، خردمندانه و مدبرانه بايستى اين اتحاد را حفظ كرد و روزبه‏روز تقويت كرد. من به همين جهت به مسأله‏ى اتحاد كلمه‏ى ملتمان اهميت مى‏دهم. و به نظر من امسال، سالِ «اتحاد ملى و انسجام اسلامى» است؛ يعنى در درون ملت ما اتحاد كلمه‏ى همه‏ى آحاد ملت و قوميتهاى گوناگون و مذاهب گوناگون و اصناف گوناگون ملى؛ و در سطح بين‏المللى، انسجام ميان همه‏ى مسلمانان و روابط برادرانه‏ى ميان آحاد امت اسلامى از مذاهب گوناگون و وحدت كلمه‏ى آنها.

 

* سال 1387-  سال نوآوری و شکوفایی

.....در اين سال بايد نوآوری فضای كشور را فرا بگيرد و همه خود را موظف بدانند كه كارهای نو و ابتكاری را ـ در سايه‌ی مديريت صحيح و تدبير درست ـ در فعاليت كشور وارد كنند. انتظار دوم اين است كه فعاليتهايی كه در سالهای گذشته انجام گرفته است، كارهايی كه دولت كرده است، سرمايه‌گذاری‌های بزرگی كه مسئولان گوناگون و آحاد مردم در بخشهای مختلف ـ چه سرمايه‌گذاری مادی، چه سرمايه‌گذاری معنوی ـ انجام داده‌اند، اينها به شكوفايی برسد و مردم نتايج آن را در زندگی خود حس كنند.

من امسال را «سال نوآوری و شكوفايی» می‌نامم و انتظار دارم كه ان‌شاءالله هم در زمينه‌ی نوآوری و هم در زمينه‌ی شكوفايی، ملت ما شاهد نتايج شيرينی باشند و سال را ان‌شاءالله به بهترين وجهی، با عزت، با موفقيت، با كاميابی و شادابی و با توان بيشتر به پايان ببرند.

 

* سال 1388- اصلاح الگوی مصرف

.....ما در زمينه‏ى مصرف، در زمينه‏ى هزينه كردن منابع مالى كشور كه به وسيله‏ى خود ما و به وسيله‏ى همه‏ى برادران هم‏ميهن ما و به وسيله‏ى مسئولين كشور با زحمت زياد به وجود مى‏آيد، دچار نوعى بى‏توجهى هستيم، كه بايستى اين را تبديل كنيم به يك توجه و اهتمام خاص.

ما بايستى الگوى مصرف را اصلاح كنيم. ما بايستى به سمت اصلاح الگوى مصرف حركت كنيم. مسئولين كشور در درجه‏ى اول - چه قوه‏ى مقننه، چه قوه‏ى مجريه، و چه ساير مسئولين كشور؛ قوه‏ى قضائيه و غير آنها - و اشخاص و شخصيتها در رتبه‏هاى مختلف اجتماعى، و آحاد مردم ما از فقير و غنى، بايستى به اين اصل توجه كنند كه بايد الگوى مصرف را اصلاح كنند. اينجور مصرف كردن در همه‏ى زمينه‏ها - در امور ضرورى زندگى، در زيادى‏هاى زندگى  - مصرف كردن بى‏رويّه و بدون منطق و بدون تدبير عقلانى، به ضرر كشور و به ضرر آحاد و اشخاص ماست. من از عموم مردم و بخصوص از مسئولين درخواست ميكنم، خواهش ميكنم كه در اين زمينه فعاليت خودشان را در اين سال زياد كنند، افزايش بدهند و براى اصلاح الگوى مصرف برنامه‏ريزى كنند.

 

*سال 1389- همت مضاعف و کار مضاعف

.....امسال براى اينكه ما بتوانيم آنچه را كه در اين دعاى شريف به ما تعليم داده شده است و وظيفه‌ى ماست، انجام بدهيم، براى اينكه بتوانيم بر طبق اقتضائات كشور و ظرفيتهاى كشور حركت كنيم، احتياج داريم به اينكه همت خودمان را چند برابر كنيم؛ كار را متراكم‌تر و پرتلاش‌تر كنيم. من امسال را به عنوان سال «همت مضاعف و كار مضاعف» نامگذارى ميكنم. به اميد اينكه در بخشهاى مختلف، بخشهاى اقتصادى، بخشهاى فرهنگى، بخشهاى سياسى، بخشهاى عمرانى، بخشهاى اجتماعى، در همه‌ى عرصه‌ها، مسئولين كشور به همراه مردم عزيزمان بتوانند با گامهاى بلندتر، با همت بلندتر، با كار بيشتر و متراكم‌تر، راه‌هاى نرفته‌اى را بپيمايند و به هدفهاى بزرگ خود ان‌شاءاللَّه نزديكتر شوند. ما به اين همت مضاعف نيازمنديم. كشور به اين كار مضاعف نيازمند است.