پارسیان (گاوبندی) سابقه سكونت یك هزار و 400 ساله دارد

با توجه به سفال های كشف شده در شهرستان پارسیان سابقه سكونت انسان به بیش از یك هزار و 400 سال قبل باز می گردد.

به گزارش ایرنا بر اساس منابع منتشر شده سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری ، طی دوران انسان در این مردم به فعالیت های صیادی ، كشاورزی و بازرگانی پرداخته اند.

وجود800 حلقه چاه در این منطقه آب و هوایی گرم و خشك كه دارای زمستان هایی معتدل و تابستان هایی گرم و مرطوب می باشد، پارسیان را به یكی از قطب های كشاورزی هرمزگان تبدیل كرده است.

سواحل زیبای این پارسیان به همراه مناطق تاریخی اش این منطقه رابرای گردشگران مهیا و زمینه سفر را آماده ساخته است.

بنای تخریب شده ای به نام كلات سرخ، عده ای بر این داشته كه آنرا جزء قلعه های ایران قبل از اسلام بدانند.

همچنین محلی به نام زیارت در بندر زیارت وجود دارد كه مردم برای دعا و زیارت به آن مراجعه می كنند.

رشته كوههای زاگرس مانند دیرواری بر پشت شهرستان ایستاده اند و صورت شهرستان به سمت سواحل زیبای و نیلی خلیج فارس می باشد.

مردم در روستاهای،حمیران،عمانی،بركه دوكا،چاه مهر،زیارت، شیو، مغدان، غورزه، سروباش، فارسی، اكبری، تمبو جنوبی و تمبو شمالی به زبان عربی تكلم می كنند. (والبته سایر مردم این شهرستان به زبان لاری اچمی صحبت مینمایند.)

نام شهرستان در سال 1386 از گاوبندی به پارسیان تغییریافت كه عده ای وجه تسمیه این نام را وجود گاو چاه های متعدد در این منطقه می دانند.

بر اساس سرشماری سال 1385 تعداد32 هزار و 369 نفر جمعیت در این شهرستان زندگی می كنند.

شهرستان پارسیان از شمال به به رشته كوه های زاگرس و از جنوب به سواحل زیبای خلیج فارس، غرب به استان بوشهر و سمت شرق به شیبكوه بندر لنگه محدود شده است.

سپهر: گاوبندی (پارسیان امروز) در سال 1329 شمسی ضمن تشکیل شهرستان بندر لنگه از شهرستان لار منفک شد.